บทที่ 32

พวกเราเหมือนคนโง่หรือ

ผักที่สามารถซื้อได้ในเป่ยเจียงมีไม่กี่ชนิดและมีปริมาณไม่มาก เพราะเป็นผักที่ปลูกเองตามบ้าน ไม่เหมือนสังคมสมัยใหม่ที่มีการปลูกผักจำนวนมากเพื่อขาย ดังนั้นเจียงหมิงเยว่และพันฮ่อหมิงจึงต้องเดินซื้อทีละแผง

ที่นี่มีเพียงผักกาดขาว หัวไชเท้า ฟักทอง ฟักเขียว ผักโขม เป็นผักส

บทที่ 32

แยกเส้นทาง

สุดท้ายก็ไม่ได้ติดแผงโซลาร์เซลล์ เพราะบ่ายวันรุ่งขึ้นจิ่งรั่วไป๋มาอีกครั้ง นอกจากนำข่าวการออกเดินทางไปรับคนที่มณฑลกวางตุ้ง ยังขอร้องให้เจียงหมิงเยว่ไปด้วย

"คุณบอกให้ฉันไปด้วยเหรอ"

เจียงหมิงเยว่รู้สึกสงสัย "การที่ฉันอยู่โรงพยาบาลในฐานทัพน่าจะมีคุณค่ามากกว่าไปรับคนนะ"

"ใช่ เป

บทที่ 32

หิมะทำเทียม

"แม่ หนูไม่เป็นไรค่ะ"

เสี่ยวผิงที่เริ่มดีขึ้นแล้ว เมื่อเห็นแม่แท้ๆ ร้องไห้ก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

"อย่าร้องไห้เลย หลังคลอดห้ามร้องไห้ ไม่ดีต่อดวงตา และยังมีผลต่อการผลิตน้ำนมด้วย"

เจียงหมิงเยว่เตือนเบาๆ แม่ของเสี่ยวผิงรีบเช็ดน้ำตา "ใช่ๆๆ ช่วงอยู่ไฟห้ามร้องไห้ ร้องไห้แล้วจะเกิ