บทที่ 32

แยกเส้นทาง

สุดท้ายก็ไม่ได้ติดแผงโซลาร์เซลล์ เพราะบ่ายวันรุ่งขึ้นจิ่งรั่วไป๋มาอีกครั้ง นอกจากนำข่าวการออกเดินทางไปรับคนที่มณฑลกวางตุ้ง ยังขอร้องให้เจียงหมิงเยว่ไปด้วย

"คุณบอกให้ฉันไปด้วยเหรอ"

เจียงหมิงเยว่รู้สึกสงสัย "การที่ฉันอยู่โรงพยาบาลในฐานทัพน่าจะมีคุณค่ามากกว่าไปรับคนนะ"

"ใช่ เป

บทที่ 32

หิมะทำเทียม

"แม่ หนูไม่เป็นไรค่ะ"

เสี่ยวผิงที่เริ่มดีขึ้นแล้ว เมื่อเห็นแม่แท้ๆ ร้องไห้ก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

"อย่าร้องไห้เลย หลังคลอดห้ามร้องไห้ ไม่ดีต่อดวงตา และยังมีผลต่อการผลิตน้ำนมด้วย"

เจียงหมิงเยว่เตือนเบาๆ แม่ของเสี่ยวผิงรีบเช็ดน้ำตา "ใช่ๆๆ ช่วงอยู่ไฟห้ามร้องไห้ ร้องไห้แล้วจะเกิ

บทที่ 32

ต่างคนต่างคิด

"ใช่ครับ องค์หญิงฝึกได้"

หยางเจาพูดด้วยความตื่นเต้น "พวกเราเพิ่งรู้ไม่นานนี้เอง ที่แท้องค์หญิงเป่าเยว่ซ่อนความสามารถไว้จริงๆ เรื่องดนตรี หมากรุก อักษรศิลป์ และจิตรกรรมไม่กล้าพูด แต่เรื่องการขี่ม้าและยิงธนูนั้นเป็นวัตถุดิบของแม่ทัพแน่นอน อ้อใช่ วันนี้พวกเรายังเจอคนจากเผ่าย่