ตอน 69
ข้าจะเป็นจักรพรรดินี
บทที่ 69
ข้าควรจะเป็นจักรพรรดินีเสียเอง
แม้ว่าโรสมอนด์จะถูกแต่งตั้งเป็นมาร์เชอเนสเอธิลเลอร์แล้ว นางก็ยังคงพำนักอยู่ที่ตำหนักเวนเช่นเดิม เพราะนางไม่ต้องการย้ายไปอยู่ตำหนักที่ใหญ่กว่า หลังจากที่นางกลายเป็นบุตรีของดยุกและได้รับบรรดาศักดิ์มาร์เชอเนส ช่วงนี้นางจึงมีชีวิตที่สะดวกสบายพรั่งพร้อม
“มาร์เชอเ
ตอน 70
บทที่ 70
ข้าเสียใจที่ย้อนเวลากลับมา
“พระจักรพรรดิ”
“ไม่ต้องทักทายหรอก อยู่ตั้งไกล”
แม้แพทริเซียจะพูดเช่นนั้นแต่เปโตรนิยาก็ยังคงโค้งคำนับด้วยเกรงว่าจะเกิดผลเสียต่อน้องสาว แพทริเซียไม่ชอบใจการกระทำนั้นสักเท่าไรแต่นางก็ไม่ได้กีดกัน เพียงแต่มองลูซิโอด้วยความไม่พอใจเท่านั้น
คนที่ปวดใจกับสายตานั้นมากที่
ตอน 71
บทที่ 71
เราเป็นสามีของเจ้า
ลูซิโอมองจักรพรรดินีของตนที่นอนอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย นางดูซูบผอม เท้าเรียวถูกพันด้วยผ้าพันแผล เขาเรียกชื่อของนางอย่างระมัดระวังด้วยน้ำเสียงสิ้นหวัง
“แพทริเซีย…”
เขาได้แต่เรียกนางเบาๆ ด้วยกลัวว่าหากอีกฝ่ายได้ยินเสียงของตนแล้วจะโกรธขึ้นมาอีกครั้ง เขาหลับตาพลางก้