ตอน 46
ข้าจะเป็นจักรพรรดินี
บทที่ 46 ช่วยข้าที
“หืม ข้าไม่ได้เขียนไว้ในจดหมายหรือคะว่าไม่มีใครรู้เรื่องราวเมื่อแปดปีก่อนดีเท่าข้าอีกแล้ว”
อ๊ะ แน่นอนว่ายกเว้นใต้เท้านะคะโรสมอนด์ว่าพลางหัวเราะคิกคัก ดยุกเอเฟรนีแสร้งทำเป็นสุขุมอย่างสุดความสามารถแม้ใบหน้าจะซีดเผือดและเอ่ยถามอีกฝ่าย
“จะ…เจ้าเอาสิ่งนี้ให้ข้าดูเพื่ออะไร”
“เปล่าเลยค่ะ
ตอน 47
บทที่ 47 เราก็มิใช่คนอื่นคนไกล
คนผู้นั้นเป็นชายหนุ่มร่างสูง ผมสีน้ำตาล นัยน์ตาสีน้ำตาลแดง รูปร่างดูแข็งแรงล่ำสัน ขณะที่เปโตรนิยาได้แต่ยืนเหม่อ เขาก็เป็นฝ่ายเอ่ยปากถามก่อน
“ขออภัยครับ เลดี้ ท่าทางคนขับรถม้าของข้าจะเสียมารยาทแล้ว”
“มิได้ค่ะ ลอร์ด ข้าไม่เป็นไร”
แม้ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร แต่ดูจากการแต่
ตอน 48
บทที่ 48 เจ้าจะเป็นสายลับให้ข้าหรือ
คงไม่มีใครคาดคิดมาก่อน ใครจะคิดว่าดัชเชสจะมาขอร้องนางเช่นนี้ แต่นี่แหละมนุษย์ เมื่อเผชิญหน้ากับปัญหาที่อ่อนไหวที่สุด มนุษย์จะหวั่นไหวกับปัญหานั้นยิ่งกว่าใคร
เมื่ออยู่ต่อหน้าปัญหานั้น มนุษย์จะเข้าตาจน และอาจต้องขอความช่วยเหลือจากคนที่เคยมองว่าเป็นศัตรู
“โธ่ ดัชเชส