บทที่ 35

ไม่ถามอะไรเลยหรือ

หลังจากสั่งขังโรสมอนด์ไว้ในคุกใต้ดินแล้ว แพทริเซียจึงได้กลับไปที่ตำหนักของตน ตอนนั้นก็เป็นเวลาค่ำแล้ว ความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดทั้งวันผนวกกับพิษที่ได้รับเมื่อตอนบ่ายทำให้แพทริเซียแทบจะเป็นลมล้มพับ แต่นางก็เค้นเรี่ยวแรงทั้งหมดจนกลับมาถึงตำหนักของตัวเองจนได้

เมื่อกลับถึง

บทที่ 36

หม่อมฉันมีโทษสมควรตาย

“เดมราฟาเอลา เจ้ามีธุระอะไรหรือ”

สำหรับแพทริเซีย บุคคลที่เป็นดั่งข้อยกเว้นมีเพียงเปโตรนิยาและราฟาเอลาเท่านั้น เมื่อราฟาเอลารับรู้ถึงความจริงข้อนั้น นางก็ยิ่งพูดกับแพทริเซียด้วยท่าทางที่หวาดหวั่นยิ่งกว่าเดิม

“พระอาญามิพ้นเกล้า ฝ่าบาท หม่อมฉันมีโทษสมควรตายเพคะ”

“ราฟาเอ

บทที่ 37

ท่านคือผู้อยู่เบื้องหลังกระนั้นหรือ

แม้ว่าแพทริเซียไม่ได้รู้สึกพิศวาสอะไรในตัวดยุกเอเฟรนี แต่นางก็คาดหวังว่าอย่างน้อยเขาน่าจะมีความฉลาดและความสุขุมสมกับที่เป็นประมุขตระกูลดยุกซึ่งเป็นเสาหลักค้ำจุนจักรวรรดินี้ แต่ตอนนี้ความคาดหวังของแพทริเซียกำลังสั่นคลอน

เป็นเพียงการคิดต่างเท่านั้นหรือ?แพ