บทที่ 32 เหตุใดพระองค์จึงรับลูกศรแทนหม่อมฉัน

แพทริเซียรีบเงยหน้าขึ้นจากตักและหันไปทางต้นเสียง สีหน้าของนางเปี่ยมไปด้วยความหวังขณะจ้องมองลูซิโอที่นิ่วหน้าเล็กน้อย สีหน้าของเขาดูไม่ดี บนหน้าผากมีเหงื่อกาฬผุดขึ้นมาคล้ายกำลังฝันร้าย

แพทริเซียกัดริมฝีปากเบาๆ ก่อนจะฉีกเสื้อที่ใส่อยู่ออกมาส่วนหนึ่งใช้เป็นผ

บทที่ 33 ข้าตายไปแล้ว หรือยังมีชีวิตอยู่

ลูซิโอรู้สึกเหมือนทุกสิ่งทุกอย่างกำลังบิดเบี้ยว ช่วงเวลาที่เหมือนกับ ‘วันนั้น’ กำลังคืบคลานใกล้เข้ามาอีกครั้ง มันเป็นช่วงเวลาที่ทุกความเป็นจริงที่เขารู้ได้ผิดเพี้ยนไป และเขาต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่ใหม่กว่า ลูซิโอรับรู้ได้โดยสัญชาตญาณว่าการเปลี่ยนแปลงได้มาถ

บทที่ 34 ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

ทุกคนมองมาที่แพทริเซียกับโรสมอนด์โดยไม่มีใครพูดอะไรออกมา อันที่จริงต้องบอกว่าโรสมอนด์เป็นฝ่ายที่ถูกจับจ้องเสียมากกว่า แต่แม้ว่าจะถูกจู่โจมอย่างกะทันหัน นางก็ไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย

ไม่สิ นางคงจะตกใจอยู่เหมือนกัน แต่คนอย่างโรสมอนด์ หากไม่เจอเรื่องใหญ่จริ