บทที่ 30 ข้าไม่ยอมให้ท่านตาย

ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงรับธนูแทนข้ากันนะ

เมื่อผ่านพ้นช่วงวิกฤตมาได้ สิ่งที่พวยพุ่งออกมาก็มีแต่คำถาม ที่เขาว่ากันว่าคนเราเมื่อเอนหลังยามท้องอิ่มก็จะคิดอะไรไร้สาระนั้นเห็นทีจะเป็นเรื่องจริง เพราะเมื่อสถานการณ์ดีขึ้นแม้เพียงน้อยนิด แพทริเซียก็เผลอคิดอะไรแบบนี้เสียแล้ว นางทั้งเบื

บทที่ 31 ข้าจำเป็นต้องมีท่าน

ราฟาเอลาควบม้าอย่างเร่งร้อน นางตามหาแพทรเซียแทบจะทุกที่แล้วแต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววของอีกฝ่าย เมื่อสถานการณ์เป็นเช่นนี้ ต่อให้ราฟาเอลาเป็นคนมองโลกในแง่ดีเพียงใดก็อดที่จะเป็นห่วงไม่ได้ สวนทางกันหรือเปล่านะ? ราฟาเอลาหวังให้เป็นเช่นนั้น อีกราวๆ สามถึงสี่ชั่วโมงหลังจากนี้เทศกาล

บทที่ 32 เหตุใดพระองค์จึงรับลูกศรแทนหม่อมฉัน

แพทริเซียรีบเงยหน้าขึ้นจากตักและหันไปทางต้นเสียง สีหน้าของนางเปี่ยมไปด้วยความหวังขณะจ้องมองลูซิโอที่นิ่วหน้าเล็กน้อย สีหน้าของเขาดูไม่ดี บนหน้าผากมีเหงื่อกาฬผุดขึ้นมาคล้ายกำลังฝันร้าย

แพทริเซียกัดริมฝีปากเบาๆ ก่อนจะฉีกเสื้อที่ใส่อยู่ออกมาส่วนหนึ่งใช้เป็นผ