บทที่ 28 ข้ามันบ้า

สถานการณ์เลวร้ายที่สุด ข้างหน้าก็หน้าผา ข้างหลังก็นักฆ่า อีกทั้งลูซิโอที่นางประคองอยู่ก็ใกล้จะหมดสติอยู่รอมร่อ ไม่ว่าเลือกทางใด สุดท้ายก็ตายอยู่ดีอย่างนั้นหรือ

แพทริเซียจ้องมองนักฆ่าด้วยสีหน้าลังเลใจ ดูๆ แล้วพวกนั้นคงไม่คิดจะไว้ชีวิตนาง หนึ่งในนั้นชี้ดาบมาก่อนจะพูดขึ้น

“น่าเสียดาย

บทที่ 29 ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

หากจะถามว่าเหตุใดจึงทำเช่นนั้น ลูซิโอคงต้องขอเวลาขบคิดสักหน่อย เพราะกระทั่งตัวเขาเองก็ยังไม่รู้คำตอบ และคงจะทำสีหน้าครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะเลือกตอบด้วยคำตอบใดคำตอบหนึ่งจากสองตัวเลือก หนึ่งคือ ‘ตัวเราขยับไปเอง’ และสองคือ… ‘เพื่อชดเชยบาปที่เราทำไว้กับนาง’ ลูซิโอคิดว่

บทที่ 30 ข้าไม่ยอมให้ท่านตาย

ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงรับธนูแทนข้ากันนะ

เมื่อผ่านพ้นช่วงวิกฤตมาได้ สิ่งที่พวยพุ่งออกมาก็มีแต่คำถาม ที่เขาว่ากันว่าคนเราเมื่อเอนหลังยามท้องอิ่มก็จะคิดอะไรไร้สาระนั้นเห็นทีจะเป็นเรื่องจริง เพราะเมื่อสถานการณ์ดีขึ้นแม้เพียงน้อยนิด แพทริเซียก็เผลอคิดอะไรแบบนี้เสียแล้ว นางทั้งเบื