บทที่ 17 ความเมตตาครั้งสุดท้าย

คิ้วของแพทริเซียกระตุกข้างหนึ่ง การได้ฟังคำด่าจากปากของคนที่กำลังยิ้มไม่ได้ทำให้รู้สึกแปลกใหม่หรือรู้สึกดีขึ้นแต่อย่างใด ถึงอย่างไรการถูกด่าก็ทำให้มีโทสะ

“อ้อ เห็นเจ้าเรียกชื่อข้าก่อนข้าก็อยากจะทำบ้าง คงไม่ว่าอะไรใช่หรือไม่? ถึงอย่างไรเจ้าก็ไม่คิดจะปูดเรื่องวันนี้อยู่แ

บทที่ 18 การพบกันที่คาดไม่ถึง

เสร็จจากงานเลี้ยงรับรองแล้ว แพทริเซียก็กลับมาที่ห้อง นางรู้สึกว่าร่างกายหนักอึ้ง นั่นเป็นเพราะวันนี้นางมัวแต่กังวลว่าจะเกิดเรื่องเหนือความคาดหมาย แม้ว่านางก็ตระเตรียมงานไว้ดีระดับหนึ่งแล้วก็ตาม รวมถึงการที่ต้องคอยขัดขวางแผนการของโรสมอนด์ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่ง

อย่างไรก็ตาม

บทที่ 19 เสียสติไปแล้วหรือเพคะ

น้ำเสียงนั้นช่างคุ้นหู แม้จะได้ยินไม่บ่อยนัก แต่ก็เป็นเสียงที่เพิ่งผ่านหูนางไปเมื่อครู่ใหญ่ๆ ก่อนหน้านี้ไม่ผิดแน่ แพทริเซียหันหลังกลับไปสบสายตาอีกฝ่ายโดยไม่ได้ตั้งใจ

“พระ…จักรพรรดิ”

“ดึกดื่นเช่นนี้เจ้ามาทำอะไรที่นี่”

แพทริเซียรีบเช็ดน้ำตาออกด้วยอารามตกใจ นางร้องไห้ต่อห