บทที่ 105 โปรดเชื่อข้า ขอเพียงครั้งเดียวในชีวิตของเจ้า

“…หา?”

ลูซิโอรู้สึกเบลอกะทันหัน เขาจะทิ้งนางหรือ? เป็นไปไม่ได้ แม้ว่านางจะเป็นฝ่ายทิ้งเขาก่อน แต่เขาไม่อาจทิ้งนางก่อนได้ ตอนนี้เขาทำไม่ได้แน่นอน เขาจะทำได้อย่างไร

“เจ้าพูดอะไรน่ะ เรื่องนั้นไม่มีทาง…” เขายืนยัน

“โรสมอนด์…” แพทริเซียเอ่ยชื่อต้องห้

บทที่ 106 อย่าคิดเรื่องอื่น คิดถึงเพียงข้า

อาจเพราะนี่เป็นงานเลี้ยงแรกหลังจากที่โรสมอนด์ถูกประหาร แพทริเซียจึงมีความรู้สึกว่าตนเป็นที่จับจ้องของผู้คนมากกว่าแต่ก่อนเป็นเท่าทวีคูณ แน่นอนว่าหากมองจากภายนอกย่อมมิใช่เรื่องไม่ดี แต่โดยส่วนตัวแล้วแพทริเซียกลับรู้สึกไม่ยินดี ด้วยนิสัยของนางทำให้รู้สึกว่าการ

บทที่ 107 หม่อมฉันรักพระองค์เพคะ ฝ่าบาท

เปโตรนิยาเดินตามรอธซีออกนอกสถานที่จัดงาน ไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรกันแน่เขาถึงได้ดูประหม่าผิดปกติ เปโตรนิยาพลอยใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ ไปด้วย รอธซีจับมือเปโตรนิยาแน่นและจูงเดินไปด้วยกันจนถึงสวนดอกไม้ในพระราชวัง ครั้นเดินมาได้สักครู่เปโตรนิยาก็เกิดความคิดหนึ่งขึ้นในหัว

‘