บทที่ 94 หายไปหมด?

ด้านนอกเปลวไฟพวยพุ่งสู่ฟ้า เสียงผู้คนดังอึกทึก มีพ่อค้ารวยที่มาร่วมงานถาม: "ท่านหลิว ดูเหมือนจวนจะไฟไหม้? ท่านไม่จำเป็นต้องไปคุมบ่าวไพร่ดับไฟหรือ?"

ท่านหลิวดวงตาเป็นประกายจ้องมองเด็กๆ ที่คุกเข่าอยู่บนพื้น ได้ยินคำพูดของพ่อค้าแล้วสีหน้าไม่พอใจ โบกมืออย่างไม่ใส่ใจ: "จวนหลิวของข้า

บทที่ 95 หลบหนีการไล่ล่า

ดึกสงัด แสงจันทร์เย็นดั่งน้ำ

กู้ชิงจื่อและหลินรุ่นรุ่นไม่กล้าชักช้าแม้แต่นาทีเดียว รีบกลับโรงเตี๊ยม

เห็นทั้งสี่คนมาถึง ผู้คนในลานหลังพากันเช็ดน้ำตาแล้วล้อมเข้ามา พูดขอบคุณพร้อมกัน: "ขอบคุณผู้มีพระคุณ บุญคุณที่ช่วยชีวิตจะขอตอบแทนด้วยการรับใช้ดั่งวัวดั่งม้า!"

หลินรุ่นรุ่น

บทที่ 96 ช่วยชีวิตชายชราผมขาวโพลน

หลังจากทั้งสี่คนจัดการธุระส่วนตัวเสร็จ ต่างก็รับประทานเกี๊ยวน้ำร้อนๆ ที่มีไส้แน่นๆ คนละชาม น้ำซุปร้อนๆ ทำให้รู้สึกสบายตัวไปทั้งร่าง

สุดท้ายกู้ชิงจื่อและหลินอันนั่งงีบในรถก่อน เพราะทั้งสองต้องขับรถ ส่วนหลินรุ่นรุ่นและหลินเฉวียนค่อยนอนพักในรถตอนที่สองคนนั้นขับ

เมื