บทที่ 95 หลบหนีการไล่ล่า

ดึกสงัด แสงจันทร์เย็นดั่งน้ำ

กู้ชิงจื่อและหลินรุ่นรุ่นไม่กล้าชักช้าแม้แต่นาทีเดียว รีบกลับโรงเตี๊ยม

เห็นทั้งสี่คนมาถึง ผู้คนในลานหลังพากันเช็ดน้ำตาแล้วล้อมเข้ามา พูดขอบคุณพร้อมกัน: "ขอบคุณผู้มีพระคุณ บุญคุณที่ช่วยชีวิตจะขอตอบแทนด้วยการรับใช้ดั่งวัวดั่งม้า!"

หลินรุ่นรุ่น

บทที่ 96 ช่วยชีวิตชายชราผมขาวโพลน

หลังจากทั้งสี่คนจัดการธุระส่วนตัวเสร็จ ต่างก็รับประทานเกี๊ยวน้ำร้อนๆ ที่มีไส้แน่นๆ คนละชาม น้ำซุปร้อนๆ ทำให้รู้สึกสบายตัวไปทั้งร่าง

สุดท้ายกู้ชิงจื่อและหลินอันนั่งงีบในรถก่อน เพราะทั้งสองต้องขับรถ ส่วนหลินรุ่นรุ่นและหลินเฉวียนค่อยนอนพักในรถตอนที่สองคนนั้นขับ

เมื

บทที่ 97 เก็บได้คนมีค่า

"พวกเขาขอเงินจากข้า ข้าคิดว่าสอนให้ตกปลาดีกว่าให้ปลา จึงเสนอพาพวกเขาขึ้นเขามาเรียนรู้เรื่องสมุนไพรสักหน่อย เผื่อหลังจากข้าจากไป พวกเขาจะได้มีอาชีพทำมาหากิน ไม่นึกไม่ฝันเลยว่า..."

ไป๋เลี่ยนยิ่งพูดยิ่งรู้สึกน้อยใจ ดวงตาค่อยๆ ชื้นขึ้น

หลินรุ่นรุ่น หลินอัน และหลินเฉวียน: ...เ