บทที่ 5 กลางคืนอย่าเศร้าไปเลย

เดิมความภายในใจของเหยียนเหยียนหงุดหงิดไม่น้อย แล้วยิ่งโทรศัพท์มือถือของเธอยังมาเป็นแบบนี้อีก ทำให้เหยียนเหยียนถึงกับกัดฟันโมโห เธอรู้สึกแย่เหลือเกินยิ่งมองไปทางไหนถนนก็ถูกปกคลุมไปด้วยหิมะ ขาข้างหนึ่งเตะออกไป “เฮงซวย !”

แต่ยังดีที่อพาร์ทเมนต์ของเธอห่างจากที่นี่

บทที่ 6 ความน่ารังเกียจถูกระเบิด

หลังจากใช้ชีวิตในโลกธุรกิจเป็นเวลานาน เขาไม่คิดว่ายังจะมีใครกล้าโจมตีเขาด้วยวิธีการต่ำช้าแบบนี้ คิดจะใช้ประโยชน์จากภาพเหล่านี้มาควบคุมเขางั้นหรอ อาจจะเป็นเพราะความประมาทของเขาด้วยที่ไม่ได้ไปตามนัดหมาย

ในตอนนั้นถ้าไม่เป็นเพราะได้ราเมศวร์ช่วยกันเขาจากการดื่มเ

บทที่ 7 เมื่อคุณยายบังคับแต่งงาน

ก่อนออกไป พี่ซวี๋หันมาพูดกับเธอว่า “กมิดา เธอก็เคยอยู่วงการนี้ เธอควรจะเข้าใจกฎของวงการนี้ ไม่มีบริษัทไหนที่ดูแลศิลปินโดยไร้ซึ่งผลประโยชน์หรอกนะ”

จนกระทั่งพี่ซวี๋สะพายกระเป๋าเดินลงไปข้างล่าง ทิ้งให้กมิดายืนนิ่งอยู่หน้าประตู

ในขณะที่ออกไปซื้อของที่ร้า