บทที่ 4 เรื่องตลกที่สุดเท่าที่เคยมีมา

จันทร์สุดาที่กำลังยืนกัดริมฝีปาก ตาของเธอแดงก่ำ “เหยียนเหยียน ฉันไม่ได้ตั้งใจแย่งอาอี้มาจากเธอเลย มันไม่มีอะไรเลย ฉันแค่รักเขามาก เธออย่าโมโหเลยนะ ฉันจะคืนอาอี้ให้เธอ”

“จันทร์สุดา ทำไมต้องใส่ใจความรู้สึกเธอถึงขนาดนี้” เมื่อเห็นจันทร์สุดาทำท่าใจอ่อนทำให

บทที่ 5 กลางคืนอย่าเศร้าไปเลย

เดิมความภายในใจของเหยียนเหยียนหงุดหงิดไม่น้อย แล้วยิ่งโทรศัพท์มือถือของเธอยังมาเป็นแบบนี้อีก ทำให้เหยียนเหยียนถึงกับกัดฟันโมโห เธอรู้สึกแย่เหลือเกินยิ่งมองไปทางไหนถนนก็ถูกปกคลุมไปด้วยหิมะ ขาข้างหนึ่งเตะออกไป “เฮงซวย !”

แต่ยังดีที่อพาร์ทเมนต์ของเธอห่างจากที่นี่

บทที่ 6 ความน่ารังเกียจถูกระเบิด

หลังจากใช้ชีวิตในโลกธุรกิจเป็นเวลานาน เขาไม่คิดว่ายังจะมีใครกล้าโจมตีเขาด้วยวิธีการต่ำช้าแบบนี้ คิดจะใช้ประโยชน์จากภาพเหล่านี้มาควบคุมเขางั้นหรอ อาจจะเป็นเพราะความประมาทของเขาด้วยที่ไม่ได้ไปตามนัดหมาย

ในตอนนั้นถ้าไม่เป็นเพราะได้ราเมศวร์ช่วยกันเขาจากการดื่มเ