บทที่36 นอนไม่หลับ

โทรศัพท์ถูกวางสายไป ปริพลโยนโทรศัพท์ไปข้างๆ เช็ดผม แล้วนอนหงายอยู่บนเตียง นึกถึงสิ่งที่กมิดาพูด ยิ้มอย่างเสียดสี

ล้อเล่นอะไร ?

คนอย่างขรรค์ชัย จะพูดอะไรออกมาได้

คืนตึก นอกหน้าต่างเป็นคืนที่คึกคักของเมืองซี คืนแบบนี้สำหรับหลายๆคนเป็นสิ่งหลงใหล ไม่สามารถหนีพ้นได

บทที่37 ความผิดพลาด

ใบหน้าของโฮสต์มีรอยยิ้ม สายตามองไปทางไฟ ทางกมิดา

บทที่เห็นกมิดาแล้วอื้งไป สีหน้าไม่ค่อยดี เขาได้ก้มหน้ามองสคริปต์ในมือ

ไม่ผิดนี คนแรกที่ขึ้นมาคือจันทร์สุดา

ไฟส่องมาทางเธอ เธอจะถอยก็ไม่ใช่จะเข้าก็ไม่ใช่ คนชมใต้เวทีมีการพูดคุยกัน

" ไม่ใช่จันทร์สุดา ? "

บทที่38 ช่วย

มาอย่างรวดเร็ว ไม่ได้กินข้าวเช้า ข้าวกลางวันก็คงจะไม่ได้กินอีก

หลังจากจันทร์สุดาขึ้นเวที นักข่าวแค่ถามตามขั้นตอน เธอสภาพดี ไม่มีข่างทางลบอะไร ตอนนี้ก็เป็นศิลปินที่รู้จักกันทั่วประเทศ

เจ้าภาพให้ถามเป็นกลุ่ม ไม่รู้ว่ามีใครถาม

" ได้ยินว่าคุณกมิดาเป็นเพื่อนกับจันทร์สุดา