บทที่ 30

เธอมันก็แค่ผู้หญิงที่มั่วโลกีย์คนหนึ่ง

ภายในขั้นหนึ่งของโรงแรมคิงคิงดอม เดิมทีจันทร์สุดาอยากจะไปหาภุชงค์และเล่าเรื่องที่ปริพลปกป้องกมิดา แต่ภุชงค์กำลังยุ่งอยู่กับประธานภพธรรมและแขกที่มาในงาน จึงไม่ได้ดูแลเธอ เธอจึงสิ่งไวน์มาดื่มอย่างเบื่อหน่ายคนเดียว เห็นคนที่เพิ่งคนดื่มกับประธานภพธรรม

บทที่ 31

บทที่31 หุบปาก

" นี่ ... นี่เป็นความจริง ฉันสาบานได้ "

จันทร์สุดากดนิ้วโป้งขวามือไว้บนฝ่ามือ ยกสี่นิ้วขึ้นเหนือไหล่ พูดอย่างไม่ตื่นตระหนก ไม่มีสภาพกังวลเลย

นี้ถึงจะเป็นเรื่องจริง เป็นประวัติดำของกมิดา

เป็นลูกสาวของนักโทษ

ปริพลปล่อยมือจับประตูที่จับไว้ ไปมองจันทร

บทที่ 32

บทที่32 คู่หมั้นของผมมีธุระส่วนตัวอะไรกับนาย

ภุชงค์อื้งไป กมิดารีบถอยออกมา มองปริพลอย่างแปลกใจ

" คุณปริพล ... ผม ... " เขาตอนนี้ก็ไม่ได้สนใจกมิดาแล้ว สีหน้าตื่นตระหนก เหมือนถูกหัวหน้าจับผิดได้

ปริพลดูถูกเขามาก สายตาส่องไปทางภพธรรม "คุณ ภพธรรมรักษาผู้ใต้บังคับบัญชา อ่อนโยนเ