บทที่ 28 งานเลี้ยงอาหารค่ำ (สอง)

ผู้ที่ชักชวนอย่างอธิบายไม่ได้คือซ่อนเจตนาร้ายเอาไว้

สำหรับชนิกานต์แล้วก็มีความกระตือรือร้นขึ้นมากะทันหัน จิตใต้สำนึกของกมิดากลายเป็นปกป้องมาก เธอกลับมาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ปกติตัวเธอเองกับชนิกานต์ก็ไม่ได้สนิทกันอยู่แล้ว อยู่ๆจะมาแนะนำงานให้ไปทดสอบ แท้จริงแล้วเพร

บทที่ 29 งานเลี้ยงอาหารค่ำ (สาม)

“เธอมีสิทธิ์ไรมาบอกว่าฉันแย่งของของเธอ ใช้ความสามารถอะไรในกานปีนขึ้นไปยืนอยู่จุดนั้น มีความสามารถอะไรไหนเธอลองพูดมาให้ฟังสิ ข่าวที่ออกมาสองวันนี้ทุกคนก็เห็นกันหมดแล้ว เราก็คนในบริษัทเดียวกัน ทำไมเธอต้องซ่อนด้วยล่ะ”

เสียงของจันทร์สุดาที่เหมือนกับเสียงรัวกลอง

บทที่ 30 เธอมันก็แค่ผู้หญิงที่มั่วโลกีย์คนหนึ่ง

ภายในขั้นหนึ่งของโรงแรมคิงคิงดอม เดิมทีจันทร์สุดาอยากจะไปหาภุชงค์และเล่าเรื่องที่ปริพลปกป้องกมิดา แต่ภุชงค์กำลังยุ่งอยู่กับประธานภพธรรมและแขกที่มาในงาน จึงไม่ได้ดูแลเธอ เธอจึงสิ่งไวน์มาดื่มอย่างเบื่อหน่ายคนเดียว เห็นคนที่เพิ่งคนดื่มกับประธานภพธรรมเส