บทที่ 111 ข้อตกลง

ตอนเช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จ ขณะที่ปริพลกำลังไปบริษัท ก็แวะส่งปาณิศากลับบ้าน เดิมที่ย่าของกมิดาที่ไม่ยอมให้เธอออกจากบ้าน ครั้งนี้กลับรีบให้เธอออกไปด้วย

กมิดาก็อยากให้เป็นแบบนี้จริง ๆ แต่ไม่ใช่เพราะเธอเป็นห่วงปริพลและปาณิศา เพราะเธอตกลงพี่ขวัญเอาไว้แล้ว ว่าสอง

บทที่ 112 แอบสืบ

เลขาสาวร้องไปสองที ก็รู้สึกว่าไม่ได้ถูกทำอะไร ก็ทำหน้าเหยเกออกมา

เพียงแต่ว่าผู้หญิงรอบตัวของชญต์ต่างเรื่องเยอะไม่น้อย แม้จะเป็นเช่นนั้น แต่ก็รู้จักสงบเสงี่ยมเจียมตัว

ชญต์ไม่มีอารมณ์อะไรแล้ว

เลขาสาวรับรู้ได้ถึงความต้องการของเจ้านาย จึงลุกขึ้นมาจากตะอย่างไม่พอใจ จ

บทที่ 113 รอยแผลและรอยสัก

“แค่กๆ ...” จัทรัศม์เห็นกมิดาเข้ามาเป็นคนแรก ทำเป็นไอให้ทุกคนเงียบ

ผู้หญิงเหล่านี้รู้จักกมิดาเป็นอย่างดี นอกจากจัทรัศม์แล้วทุกคนต่างเกรงใจ เรียกเธอว่าพี่กมิดา

กมิดาอายุมากกว่าพวกเธอไม่เท่าไหร่ แต่ว่าก็มีเด็กใหม่บางคนที่อายุมากกว่าเธอ แต่ว่าบริษัทก็เรียงตามการ