บทที่ 110 โรแมนติกและสงคราม

คิ้วของปริพลขมวดเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไร

กมิดาคิดว่าเขาโกรธ ในใจก็รู้สึกกระวนกระวายค่อยๆพูดว่า“ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”

“ไม่ต้อง นั่งลง”

หลังจากประโยคนี้พูดเสร็จ เขาก็ลงจากเตียงออกจากผ้าห่ม ไม่นานก็กลับมาพร้อมกับไดร์เป่าผม แล้วเสียบที่ปลั๊กตรงหัวเตียง จากนั้นก

บทที่ 111 ข้อตกลง

ตอนเช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จ ขณะที่ปริพลกำลังไปบริษัท ก็แวะส่งปาณิศากลับบ้าน เดิมที่ย่าของกมิดาที่ไม่ยอมให้เธอออกจากบ้าน ครั้งนี้กลับรีบให้เธอออกไปด้วย

กมิดาก็อยากให้เป็นแบบนี้จริง ๆ แต่ไม่ใช่เพราะเธอเป็นห่วงปริพลและปาณิศา เพราะเธอตกลงพี่ขวัญเอาไว้แล้ว ว่าสอง

บทที่ 112 แอบสืบ

เลขาสาวร้องไปสองที ก็รู้สึกว่าไม่ได้ถูกทำอะไร ก็ทำหน้าเหยเกออกมา

เพียงแต่ว่าผู้หญิงรอบตัวของชญต์ต่างเรื่องเยอะไม่น้อย แม้จะเป็นเช่นนั้น แต่ก็รู้จักสงบเสงี่ยมเจียมตัว

ชญต์ไม่มีอารมณ์อะไรแล้ว

เลขาสาวรับรู้ได้ถึงความต้องการของเจ้านาย จึงลุกขึ้นมาจากตะอย่างไม่พอใจ จ