บทที่ 107 ความรักที่ผ่านมา

วันนี้ปริพลสวมใส่สูทสีดำ หากคุณมองอย่างใกล้ชิดจะพบว่ามีสีทองเข้มๆออกมา ยิ่งสะท้อนกับแสงไฟก็ยิ่งทำให้ดูหรูหรามากขึ้น เสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุม2เม็ดด้านบน ดูเหมือนสบายๆ

ผิวสีขาวเหมือนแป้งสาลีตั้งแต่คอไปจนถึงคาง ไม่มีแม้แต่หนวดดูเป็นคนที่สะอาดสะอ้าน

ใบหน้าของเขา

บทที่ 108 ท่าทางของนางเอก

บรรยากาศที่โต๊ะอาหารค่อนข้างแข็งทื่อไปสักพัก

กมิดาเห็นชัดรู้สึกว่ามีเหงื่อเย็นๆไหลจากมุมที่หน้าผากของเธอ

“ไม่ใช่เมืองภาพยนตร์”น้ำเสียที่เย็นชาทำลายความเงียบลง

กมิดาเงยหน้าตะลึงมองไปที่ปริพล

เขาปฏิเสธโดยตรงแบบนี้นั่นไม่ทำลายเธอหรือ?

สายตาของ

บทที่ 109 ข้อพิพาท

ประโยค“ปริพลค่อนข้างชอบ”ดึงดูดกลิ่นดินปืน

คิ้วของกมิดาดูเหมือนจะเริ่มขมวด

แต่ปาณิศาก็พูดดูเหมือนเป็นธรรมชาติ พอพูดเสร็จก็หันไปคุยกับปริพลต่อ

ใจของกมิดาก็เริ่มเบื่อหน่าย หันไปที่ห้องครัวเสียงลงน้ำหนักเท้าก็ทรุดลง

ลินอยู่ช่วยเธอล้างผลไม้ล้างไปก็ถามไป “นายห