บทที่ 106 ท้าทาย

หลังจากรอให้ก่องเหล็กที่ถูกนำออกไปจากท้ายรถ กมิดาก็มองไปที่ท้ายรถลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หยิบกล่องที่สมบูรณ์และปัดๆฝุ่นที่อยู่ข้างบน มองผ่านช่องว่างที่เกือบจะแหลก แต่ก็ยังสามารถกินได้

เธอถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ แล้วเป่าที่กล่องกระดาษและวางแผนที่จะเก็บไว้กินเอง

หลังจากเดินเ

บทที่ 107 ความรักที่ผ่านมา

วันนี้ปริพลสวมใส่สูทสีดำ หากคุณมองอย่างใกล้ชิดจะพบว่ามีสีทองเข้มๆออกมา ยิ่งสะท้อนกับแสงไฟก็ยิ่งทำให้ดูหรูหรามากขึ้น เสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุม2เม็ดด้านบน ดูเหมือนสบายๆ

ผิวสีขาวเหมือนแป้งสาลีตั้งแต่คอไปจนถึงคาง ไม่มีแม้แต่หนวดดูเป็นคนที่สะอาดสะอ้าน

ใบหน้าของเขา

บทที่ 108 ท่าทางของนางเอก

บรรยากาศที่โต๊ะอาหารค่อนข้างแข็งทื่อไปสักพัก

กมิดาเห็นชัดรู้สึกว่ามีเหงื่อเย็นๆไหลจากมุมที่หน้าผากของเธอ

“ไม่ใช่เมืองภาพยนตร์”น้ำเสียที่เย็นชาทำลายความเงียบลง

กมิดาเงยหน้าตะลึงมองไปที่ปริพล

เขาปฏิเสธโดยตรงแบบนี้นั่นไม่ทำลายเธอหรือ?

สายตาของ