ตอน 19
ทางรักแบบภัยพิบัติ
บทที่ 19 คุณณัฐพลตายแล้วหรอ
ด้านในของคลังเก็บของควันดำหนาทึบจนไม่อาจลืมตาได้ นิตายืนอยู่ที่เดิม เฝ้ารอเป็นเวลานานเหมือนผ่านไปเป็นศตวรรษ แต่ ก็ไม่มีร่างอันคุ้นเคยที่รอคอยเดินออกมาจากควันหนา
นิตาร้องเรียกชื่อของณัฐพลด้วยความกลัว น้ำที่ถูกราดโดยผู้ชายไปก่อนหน้านี้ก็ระเหยแห้งไปเพราะอุณหภ
ตอน 20
บทที่ 20 มีชีวิตก็ต้องเจอ ถึงตายก็ต้องเจอ
ลูกน้องหลายคนตอบตรงกันว่าไม่เห็นร่างของนิตาและไม่ทราบเบาะแสของเธอ
ณัฐพลโกรธเกรี้ยว
“คนเป็นๆทั้งคนทำไมถึงไม่หาเจอ? ไปตามหาเธอให้ฉัน!”
ลูกน้องรับคำสั่งด้วยความกลัวจนตัวสั่น
ณัฐพลสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ใช้หลังมือข้างที่ยังไม่
ตอน 21
บทที่ 21 เธอจะต้องไปกับฉัน
เมื่อบอกลากับเด็กคนสุดท้ายเสร็จแล้ว นิตาหันหลังกลับก็เห็นธวนิตว์ยืนอยู่บนทางเดินรอเธอ
แสงสีเหลืองอบอุ่นยามพระอาทิตย์ตกนั้นตกกระทบบนตัวเขา
นิตามองไปทางเขาแล้วยิ้มให้ แล้วรีบเดินไปหา
“ฉันกลับเองได้ค่ะ ไม่จำเป็นต้องให้คนแก่แบบคุณเดินไกลๆ ม