ตอนที่ 5 คฤหาสน์ตระกูลเฉียว

คฤหาสน์ตระกูลเฉียวถูกทิ้งร้างมาหลายปีจวบจนทุกวันนี้ หากมองดูแล้วก็เหมือนจะเหลือเพียงสวนดอกไม้ที่แห้งเฉาและสระว่ายน้ำแบบแบ่งระดับสูงต่ำ ซึ่งมีเศษใบไม้แห้งร่วงหล่นอยู่ตามพื้นดิน

มีเพียงประตูสีฟ้าอ่อนที่แกะสลักเป็นรูปดอกไม้อย่างประณีตและงดงามเท่านั้นที่พอจะบ่งบอกถึงสถานภาพ

ตอนที่ 6 แค้นที่ต้องชำระ เธอจะต้องล้างเเค้นอย่างแน่นอน

เฉียวจิ่งเหยียนสอดตัวเข้าไปในผ้าห่มอย่างราบรื่น เฉียวชูเฉี่ยนดึงผ้าห่มมาคลุมตัวเขา เจ้าซาลาเปาน้อยมองเธอด้วยดวงตาที่กลมบ๊อกราวกับอยากจะรู้อะไรบางอย่าง

“เหมือนที่ผมคิดถึงปาปี๊ใช่ไหมครับ?”

เฉียวชูเฉี่ยนผงะไปสักพักหนึ่ง ใจเธอสั่นเล็กน้อยยามนึกถ

ตอนที่ 7 ตอนนี้เขาเป็นของฉัน!

ทันทีที่ฝ่ายชายก้าวเท้าเดินออกไป รอยยิ้มบนใบหน้าของหลินเฟยเอ๋อร์ก็เย็นชาขึ้นหลายส่วน เธอมองเฉียวชูเฉี่ยนอย่างพินิจพิเคราะห์ด้วยสายตาที่เยือกเย็น

หากเธอจำไม่ผิด วันนั้นคนที่เจอในร้านอาหารสไตล์ตะวันตกก็เหมือนจะเป็นผู้หญิงคนนี้ และยังมีเด็กผู้ชายอีกคนหนึ่ง

สัญชาตญาณหญิ