ตอนที่ 27 เข้าโรงเรียน

“หม่ามี๊ปล่อยให้ผมเป็นอิสระซักสองสามวันหน่อยไม่ได้หรือครับ?”

เจ้าซาลาเปาน้อยที่นั่งอยู่ด้านหลังกล่าวด้วยสีหน้าไม่พอใจ จะอย่างไรก็น่าจะให้เขาปรับตัวเข้ากับชีวิตความเป็นอยู่ในประเทศให้ได้เสียก่อนแล้วค่อยไปเรียนหนังสือ ได้ยินว่าการศึกษาภายในประเทศเป็นแบบยัดเยียดวิชาความรู้ที่น

ตอนที่ 28 โลกของผู้ใหญ่เด็กไม่เข้าใจหรอกจ๊ะ

ได้ยินลูกชายพูดสำนวนยากๆ เช่นนี้ออกมาได้ สีหน้าของเฉียวชูเฉี่ยนก็อดทั้งแปลกใจและดีใจขึ้นมาไม่ได้

“ลูกชายแม่ใช้สำนวนที่ลึกซึ้งเช่นนี้ได้ด้วย”

“อยู่แล้วครับ ผมยังรู้ว่าหมายถึงอะไรอีกด้วยนะครับ” อาการหดหู่ใจเมื่อกี้นี้ราวกับมลายหายสูญไป เจ้าตัวน้อยเงยหน้า

ตอนที่ 29 ลูกชายของเฉินเป่ยชวน

เพียะ!

เสียงตบดังกังวานทำให้เว่ยชูหรงที่เพิ่งพูดไปเมื่อสักครู่นี้เอามือปิดแก้มร้อนฉ่าอย่างตกตะลึง ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง “เธอตบฉัน! เธอกล้าตบหน้าฉันหรือ?”

“คุณสบประมาทฉันและลูกฉันก่อน ทำไมฉันจะไม่กล้าตบหน้าคุณล่ะคะ?”

สีหน้าเฉียวชูเฉี่ยนโกรธมาก ถ้าเว่ยชูหรงเพียงสบ