บทที่ 24

ตอนที่ 24 การส่งคุณกลับเป็นสิ่งที่สุภาพบุรุษอย่างผมพึงกระทำ

ภายในร้านอาหาร แม้บรรยากาศจะดูอบอุ่นเพราะมีเจ้าตัวน้อย แต่สีหน้าของเฉียวชูเฉี่ยนก็ยังดูไม่ดีนัก เธอแสร้งตีสีหน้าไม่สะทกสะท้านอยู่ทานอาหารจนหมด จากนั้นเฉียวชูเฉี่ยนก็ดึงเจ้าตัวน้อยออกจากร้านอาหารทันที

“ผมส่งพวกคุณกลับนะครับ”

ลู

บทที่ 25

ตอนที่ 25 การแต่งงานเมื่อแปดปีก่อน

การแต่งงานเมื่อแปดปีก่อนเป็นเธอเสนอตัวที่จะแต่งงานเอง เขาไม่เคยคุกเข่าข้างเดียวเพื่อขอแต่งงานมาก่อน

มีแต่ผู้ชายไร้ความสามารถเท่านั้นถึงจะใช้วิธีคุกเข่าข้างเดียวเพื่อขอให้ผู้หญิงแต่งงานกับเขา

พอนึกถึงลู่ฉีที่คุกเข่าขอแต่งงานที่ร้านอาหารสไตล์ตะวันตก เขา

บทที่ 26

ตอนที่ 26 ผมไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก

น่าตายนัก ไม่คิดเลยว่าเธอจะปฏิเสธคำขอแต่งงานของลู่ฉีเพราะคำขู่ของเขาจริงๆ หากวันนี้เขาไม่ได้ไปเจอเข้า เธอก็จะขอให้ชายหนุ่มอีกคนสวมแหวนแต่งงานให้เธอ

“อื้ม”

เขาจูบอย่างแนบแน่น ปราศจากความอ่อนโยนหรืออ่อนหวาน มีเพียงพายุบ้าคลั่งที่กำลังทะลักทะล้นออกมา

แล