บทที่ 439 ตอนจบ (7)

กลับถึงบ้าน นางโยนยาให้เหยี่ยเผิงทันที

เหว่ยซื่อไม่ยอมดูแลเหว่ยเสี่ยวจวนในช่วงอยู่กรรม ตอนนี้เด็กคลอดแล้ว นางยิ่งไม่อยากดูแล

เหยี่ยเอ้อร์เฉวียนก็ไม่ได้จ้างคนรับใช้หรือแม่นม จึงต้องให้เหยี่ยเผิงคอยดูแล

หลังจากเหว่ยเสี่ยวจวนคลอดเหยี่ยเย่าจู่ นางรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้มีบุญคุณขอ

บทที่ 440 ตอนจบ (8)

เหยี่ยไช่ผิงส่งลูกให้เสิ่นจื้อเอี๋ยน

เสิ่นจื้อเอี๋ยนรับตัวนุ่มนิ่มมา พอได้อุ้ม หัวใจก็อ่อนละลาย

เด็กที่เมื่อครู่ดูไม่สำคัญ ตอนนี้เหมือนเชื่อมต่อกับเขาอย่างแน่นแฟ้น ทำให้เขารู้สึกทั้งรักทั้งซาบซึ้ง

เสิ่นหมั่นหมั่นมองเด็กตัวนุ่มนิ่มในอ้อมกอดเขา "อ๊ะ... ทำไมดูน่าเกลียดจัง?"

เส

บทที่ 441 ตอนจบ (9)

เหยี่ยเอ้อร์เฉวียนที่อยู่ในบ้านได้ยินคำพูดของเหว่ยซื่อ แทบจะโมโหตาย

เรื่องมันผ่านมานานแล้ว ยังจะเอามาพูดอีก!

แล้วนางมีหน้ามาพูดจาเสียดสีด้วยหรือ?

เหยี่ยเอ้อร์เฉวียนพุ่งออกมา: "เหว่ยซื่อ เจ้าจะกินข้าวปีใหม่หรือไม่? ถ้าไม่กินก็กลับบ้านไปเลย!"

เหว่ยซื่อหน้าซีดเซียว รีบหดคอไม่กล้