บทที่ 407

อวดรวยจนน่าหมั่นไส้

ท่านหญิงกั๋วกงขมวดคิ้ว "ต้องให้อย่างน้อยหนึ่งหมื่นตำลึง ไม่งั้นจะเรียกว่าอะไร"

สีหน้าท่านกั๋วกงไม่ค่อยดี

ตอนนั้น หลิวเซี่ยเหวยเดินเข้ามาด้วยความโกรธ "แม่บ้าไปแล้วหรือ? ให้เขาตั้งหนึ่งหมื่นตำลึง เด็กบ้านนอกคนนึงสมควรได้รับขนาดนั้นเหรอ?"

"หุบปากเดี๋ยวนี้!" ท่านหญิง

บทที่ 408

ขโมยโฉนดที่ดิน

หลี่เจียวเจียวไม่กล้าปฏิเสธ จำต้องฝืนใจเรียนรู้การจัดการบัญชีกับท่านหญิงกั๋วกง

วันรุ่งขึ้นเรียนไปได้ครึ่งเช้า ในที่สุดนางก็อ้างว่าจะออกไปดูชุดแต่งงาน แล้วรีบออกจากบ้านไป

ขณะเดินผ่านตรอกหนึ่ง จู่ๆ ก็ถูกคนลากเข้าไปข้างใน

"อ๊า ช่วยด้วย-- อื้อๆ!"

หลี่เจียวเจียวตาเบิกกว้า

บทที่ 409

ขายทั้งหมด

หลิวเซี่ยเหวยเดินไปเดินมาในจวนอย่างกระวนกระวายใจ

ขณะเดินผ่านสวนดอกไม้ จู่ๆ ก็มีเสียง "ตุ้บ" มีของบางอย่างลอยออกมาจากหลังพุ่มดอกคาเมลเลีย ตกลงตรงหน้าเขา

"ตกใจแทบตาย ใครวะมาทิ้งของเกลื่อนกลาด?" พูดพลางวิ่งไปดู

หลังพุ่มดอกคาเมลเลียไม่มีใครอยู่ แต่เมื่อมองไปไกลๆ กลับเห็นชายกร