บทที่ 440 ตอนจบ (8)

เหยี่ยไช่ผิงส่งลูกให้เสิ่นจื้อเอี๋ยน

เสิ่นจื้อเอี๋ยนรับตัวนุ่มนิ่มมา พอได้อุ้ม หัวใจก็อ่อนละลาย

เด็กที่เมื่อครู่ดูไม่สำคัญ ตอนนี้เหมือนเชื่อมต่อกับเขาอย่างแน่นแฟ้น ทำให้เขารู้สึกทั้งรักทั้งซาบซึ้ง

เสิ่นหมั่นหมั่นมองเด็กตัวนุ่มนิ่มในอ้อมกอดเขา "อ๊ะ... ทำไมดูน่าเกลียดจัง?"

เส

บทที่ 441 ตอนจบ (9)

เหยี่ยเอ้อร์เฉวียนที่อยู่ในบ้านได้ยินคำพูดของเหว่ยซื่อ แทบจะโมโหตาย

เรื่องมันผ่านมานานแล้ว ยังจะเอามาพูดอีก!

แล้วนางมีหน้ามาพูดจาเสียดสีด้วยหรือ?

เหยี่ยเอ้อร์เฉวียนพุ่งออกมา: "เหว่ยซื่อ เจ้าจะกินข้าวปีใหม่หรือไม่? ถ้าไม่กินก็กลับบ้านไปเลย!"

เหว่ยซื่อหน้าซีดเซียว รีบหดคอไม่กล้

บทที่ 442 ตอนจบ (10)

เหยี่ยไช่ผิงมองจ้าวฟาน ยิ้มพยักหน้า

ในปีนี้ โรงงานน้ำซุปได้พัฒนาธุรกิจน้ำจิ้ม รายได้สุทธิจากเดิมเดือนละพันตำลึง เพิ่มเป็นสี่พันกว่าตำลึง

จ้าวฟานได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้จัดการใหญ่ และได้จ้างพนักงานบัญชีเพิ่มอีกสองคน

ส่วนสูตรลับอัตราส่วนของน้ำซุปและน้ำจิ้ม นางได้มอบให้กับคนรับใช้