บทที่ 406

เขียนทะเบียนสมรส

เล่าฮูหยินหลินร้องไห้ออกไปขอความช่วยเหลือจากญาติฝ่ายตัวเอง เพื่อช่วยเกลี้ยกล่อมหลินโสวฝู่

ญาติทุกคนมองนางเหมือนมองคนโง่

หลินหย่าเซียนคนก่อน แม้จะหย่าร้างออกมา แบกรับคำนินทาว่าทิ้งสามีทิ้งลูก แต่ก็ยังเป็นธิดาของโสวฝู่

ประกอบกับชื่อเสียงด้านความสามารถและความงาม ก็มีคน

บทที่ 407

อวดรวยจนน่าหมั่นไส้

ท่านหญิงกั๋วกงขมวดคิ้ว "ต้องให้อย่างน้อยหนึ่งหมื่นตำลึง ไม่งั้นจะเรียกว่าอะไร"

สีหน้าท่านกั๋วกงไม่ค่อยดี

ตอนนั้น หลิวเซี่ยเหวยเดินเข้ามาด้วยความโกรธ "แม่บ้าไปแล้วหรือ? ให้เขาตั้งหนึ่งหมื่นตำลึง เด็กบ้านนอกคนนึงสมควรได้รับขนาดนั้นเหรอ?"

"หุบปากเดี๋ยวนี้!" ท่านหญิง

บทที่ 408

ขโมยโฉนดที่ดิน

หลี่เจียวเจียวไม่กล้าปฏิเสธ จำต้องฝืนใจเรียนรู้การจัดการบัญชีกับท่านหญิงกั๋วกง

วันรุ่งขึ้นเรียนไปได้ครึ่งเช้า ในที่สุดนางก็อ้างว่าจะออกไปดูชุดแต่งงาน แล้วรีบออกจากบ้านไป

ขณะเดินผ่านตรอกหนึ่ง จู่ๆ ก็ถูกคนลากเข้าไปข้างใน

"อ๊า ช่วยด้วย-- อื้อๆ!"

หลี่เจียวเจียวตาเบิกกว้า