บทที่ 437 ตอนจบ (5)

หมอตำแยเหลียว หมอหลวง และแม่เหยี่ยรีบเข้าไปในห้องคลอด

เหยี่ยเอ้อร์เฉวียน เหยี่ยเผิง และพ่อเหยี่ยยืนอย่างเครียดในลานเล็กๆ มองไปที่ห้องคลอด

เมื่อแม่เหยี่ยและคนอื่นๆ เดินเข้าไป เห็นเหว่ยซื่อนั่งอยู่ข้างเตียง "เสี่ยวจวน เสี่ยวจวน ไม่ต้องกลัว เหยี่ยเย่าจู่ของพวกเราจะออกมาแล้ว!"

เ

บทที่ 438 ตอนจบ (6)

หนึ่งชั่วยามผ่านไป เหว่ยเสี่ยวจวนร้องด้วยความเจ็บปวดอีกครั้ง

ครั้งนี้ร้องจริงจังกว่าครั้งแรกมาก ครั้งแรกเป็นการร้องแกล้ง แต่ครั้งนี้รู้สึกได้ว่านางเจ็บจริงๆ

เหว่ยซื่อ แม่เหยี่ย และภรรยาผู้ใหญ่บ้านอยู่ในห้องช่วยเหลือ

หมอตำแยหวังเป็นผู้นำ หมอตำแยเหลียวก็เข้าห้องด้วย แต่แค่ส่งข

บทที่ 439 ตอนจบ (7)

กลับถึงบ้าน นางโยนยาให้เหยี่ยเผิงทันที

เหว่ยซื่อไม่ยอมดูแลเหว่ยเสี่ยวจวนในช่วงอยู่กรรม ตอนนี้เด็กคลอดแล้ว นางยิ่งไม่อยากดูแล

เหยี่ยเอ้อร์เฉวียนก็ไม่ได้จ้างคนรับใช้หรือแม่นม จึงต้องให้เหยี่ยเผิงคอยดูแล

หลังจากเหว่ยเสี่ยวจวนคลอดเหยี่ยเย่าจู่ นางรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้มีบุญคุณขอ