บทที่ 436 ตอนจบ (4)

ชาวบ้านในหมู่บ้านชิงเหอต่างได้ยินข่าวว่าเหยี่ยไช่ผิงตั้งครรภ์ จึงพากันถือตะกร้ามาเยี่ยมและมอบของกำนัล

เหยี่ยไช่ผิงรับไว้ด้วยรอยยิ้ม

ที่ริมแม่น้ำ เหว่ยซื่อกำลังซักผ้า ข้างๆ มีแม่บ้านหลายคนกำลังคุยกันเรื่องที่เหยี่ยไช่ผิงตั้งครรภ์ ต่างพูดว่าเหยี่ยไช่ผิงมีบุญจริงๆ

เหว่ยซื่อบิดผ

บทที่ 437 ตอนจบ (5)

หมอตำแยเหลียว หมอหลวง และแม่เหยี่ยรีบเข้าไปในห้องคลอด

เหยี่ยเอ้อร์เฉวียน เหยี่ยเผิง และพ่อเหยี่ยยืนอย่างเครียดในลานเล็กๆ มองไปที่ห้องคลอด

เมื่อแม่เหยี่ยและคนอื่นๆ เดินเข้าไป เห็นเหว่ยซื่อนั่งอยู่ข้างเตียง "เสี่ยวจวน เสี่ยวจวน ไม่ต้องกลัว เหยี่ยเย่าจู่ของพวกเราจะออกมาแล้ว!"

เ

บทที่ 438 ตอนจบ (6)

หนึ่งชั่วยามผ่านไป เหว่ยเสี่ยวจวนร้องด้วยความเจ็บปวดอีกครั้ง

ครั้งนี้ร้องจริงจังกว่าครั้งแรกมาก ครั้งแรกเป็นการร้องแกล้ง แต่ครั้งนี้รู้สึกได้ว่านางเจ็บจริงๆ

เหว่ยซื่อ แม่เหยี่ย และภรรยาผู้ใหญ่บ้านอยู่ในห้องช่วยเหลือ

หมอตำแยหวังเป็นผู้นำ หมอตำแยเหลียวก็เข้าห้องด้วย แต่แค่ส่งข