บทที่ 28 แบ่งมันสำปะหลัง

เก็บโต๊ะเสร็จ เหยี่ยไช่ผิงก็อาบน้ำเข้านอน

ก่อนนอนเปิดพื้นที่อีก

นางลองค้าขายและอัพเกรดอีก ยังไม่ได้

เหยี่ยไช่ผิงใช้ฟังก์ชันตรวจสอบด้วยมือ กลับใช้ได้

ผ่านวันยุ่งๆ นางก็ใจเย็นลง

พื้นที่คงไม่เสีย แต่อัพเกรด อาจต้องการจังหวะบางอย่าง

เหยี่ยไช่ผิงถอนหายใจยาว ปล่อยตามบุญตามกรรม

บทที่ 29 สำนึกบุญคุณ

หลิวเต๋อไช่หน้าไม่ดี สุดท้ายหัวเราะแห้งๆ:

"ลุงผู้ใหญ่ ข้าแค่พูดความสงสัยในใจเท่านั้น"

"ถึงอย่างไรของก็อยู่ตรงนี้ จะแบ่งยังไง ต้องมีคำอธิบาย ใช่ไหม!"

"ท่านบอกไม่ควรแบ่ง ก็ไม่แบ่ง บอกควรแบ่ง พวกเราก็ไม่บ่น ใช่ไหม?"

ผู้ใหญ่บ้านจ้องเขา ไม่พูด

พ่อเหยี่ยหัวเราะเยาะ: "เจ้าพูดถูกหมด

บทที่ 30 ซื้อวัตถุดิบ

เหยี่ยไช่ผิงพูด: "มันสำปะหลังบ้านเราก็ต้องจัดการแล้ว เก็บไว้จะเน่า"

แม่เหยี่ยพยักหน้ารับ นึกถึงบ้านยังมีมันสำปะหลังแปดร้อยจิน ยิ้มตาหยี:

"ข้าวกล้องนี้ บวกมันสำปะหลัง กินถึงปีใหม่ หลังปีใหม่เกี่ยวข้าวสาลี ข้าวของเราก็ต่อกันได้"

ทุกคนในบ้านเหยี่ยได้ยินคำนี้ หน้าเปื้อนยิ้ม

คร