บทที่ 27 ไม่มีข้า บ้านนี้ต้องแตก

"กำลังกังวลไม่มีอะไรผัดไข่ นี่เหมือนง่วงเจอหมอน! ต้องขอบคุณอาสองให้ดีๆ" เหยี่ยไช่ผิงพูด

นางตอกไข่สิบสองฟองใส่ชามใหญ่ แม่เหยี่ยเห็นแล้วอยากห้ามทันที

รอเตรียมผักทุกอย่างเสร็จ ด้านแม่เหยี่ยสกัดน้ำมันหมูเสร็จแล้ว

เห็นน้ำมันหมูเต็มหม้อ แม่เหยี่ยกับเหว่ยซื่อดีใจยิ้มตา

บทที่ 28 แบ่งมันสำปะหลัง

เก็บโต๊ะเสร็จ เหยี่ยไช่ผิงก็อาบน้ำเข้านอน

ก่อนนอนเปิดพื้นที่อีก

นางลองค้าขายและอัพเกรดอีก ยังไม่ได้

เหยี่ยไช่ผิงใช้ฟังก์ชันตรวจสอบด้วยมือ กลับใช้ได้

ผ่านวันยุ่งๆ นางก็ใจเย็นลง

พื้นที่คงไม่เสีย แต่อัพเกรด อาจต้องการจังหวะบางอย่าง

เหยี่ยไช่ผิงถอนหายใจยาว ปล่อยตามบุญตามกรรม

บทที่ 29 สำนึกบุญคุณ

หลิวเต๋อไช่หน้าไม่ดี สุดท้ายหัวเราะแห้งๆ:

"ลุงผู้ใหญ่ ข้าแค่พูดความสงสัยในใจเท่านั้น"

"ถึงอย่างไรของก็อยู่ตรงนี้ จะแบ่งยังไง ต้องมีคำอธิบาย ใช่ไหม!"

"ท่านบอกไม่ควรแบ่ง ก็ไม่แบ่ง บอกควรแบ่ง พวกเราก็ไม่บ่น ใช่ไหม?"

ผู้ใหญ่บ้านจ้องเขา ไม่พูด

พ่อเหยี่ยหัวเราะเยาะ: "เจ้าพูดถูกหมด