บทที่ 29 สำนึกบุญคุณ

หลิวเต๋อไช่หน้าไม่ดี สุดท้ายหัวเราะแห้งๆ:

"ลุงผู้ใหญ่ ข้าแค่พูดความสงสัยในใจเท่านั้น"

"ถึงอย่างไรของก็อยู่ตรงนี้ จะแบ่งยังไง ต้องมีคำอธิบาย ใช่ไหม!"

"ท่านบอกไม่ควรแบ่ง ก็ไม่แบ่ง บอกควรแบ่ง พวกเราก็ไม่บ่น ใช่ไหม?"

ผู้ใหญ่บ้านจ้องเขา ไม่พูด

พ่อเหยี่ยหัวเราะเยาะ: "เจ้าพูดถูกหมด

บทที่ 30 ซื้อวัตถุดิบ

เหยี่ยไช่ผิงพูด: "มันสำปะหลังบ้านเราก็ต้องจัดการแล้ว เก็บไว้จะเน่า"

แม่เหยี่ยพยักหน้ารับ นึกถึงบ้านยังมีมันสำปะหลังแปดร้อยจิน ยิ้มตาหยี:

"ข้าวกล้องนี้ บวกมันสำปะหลัง กินถึงปีใหม่ หลังปีใหม่เกี่ยวข้าวสาลี ข้าวของเราก็ต่อกันได้"

ทุกคนในบ้านเหยี่ยได้ยินคำนี้ หน้าเปื้อนยิ้ม

คร

บทที่ 31 ซุปรสเผ็ดร้อน

กลับถึงบ้านเหยี่ย เหยี่ยปาจินวางถังไม้ใหญ่สองใบลง กำลังจะขนโต๊ะเก้าอี้

เหยี่ยไช่ผิงพูด: "โต๊ะเก้าอี้ไม่ต้องขน พรุ่งนี้ต้องเอาออกอีก"

"ก็ใช่ มัดไว้บนเกวียน พรุ่งนี้ข้ามารับพวกท่านเลย"

เหยี่ยปาจินพูดจบ ก็ขับเกวียนวัวไป

แม่เหยี่ยเดินออกมา ตาค้าง: "ของพวกนี้... ใช้ตั้งแผงพรุ