บทที่ 6

ตั้งชื่อได้ดีจริงๆ

คณะของเหยี่ยไช่ผิง 11 คน แบ่งนั่งเกวียนสองคัน ค่อยๆ เดินทางจากมา

หมู่บ้านชิงเหอกับหมู่บ้านตระกูลหลี่ จะว่าไกลก็ไม่ไกล จะว่าใกล้ก็ไม่ใกล้

สองหมู่บ้านอยู่คนละฝั่งแม่น้ำใหญ่ แต่ต้องเดินสี่หลี่จึงจะถึงสะพาน ข้ามสะพานแล้วต้องเดินย้อนกลับอีกห้าหลี่จึงจะถึงหมู่บ้านตระกูลหลี่

บทที่ 6

ตอนที่ 006: ไม่ใช่คนประเภทเดียวกัน

20 สิงหาคม เหยี่ยเอ้อร์เฉวียนตัดสินใจพาคังคังเข้าเมืองหลวง

แม่เหยี่ย พ่อเหยี่ย เหยี่ยต้าเฉวียน และทุกคนในครอบครัวที่สองไปส่งที่ท่าเรือ

พอกลับถึงหมู่บ้านเข้าบ้าน เหว่ยซื่อก็มองไปที่เหยี่ยอินฮวา:

"อินฮวา พ่อเธอไปเมืองหลวงแล้ว ต้องมีคนถอนหญ้าในทุ่งนา ต่อไป

บทที่ 7

อย่าแบ่งแยกปฏิบัติ

เหยี่ยต้าเฉวียนครางฮึด วางกระสอบป่านลงพื้น

เขาล้วงผ้าเช็ดหน้าออกมาจากอก ค่อยๆ แกะออกอย่างระมัดระวัง ข้างในห่อลูกอมกุ้ยฮวาสองเม็ด

"เอาไป รู้ว่าพวกเจ้าจะมา ลุงใหญ่ไปซื้อที่ตัวอำเภอมาพิเศษ"

พูดพลางยัดลูกอมใส่มือสองพี่น้อง

แต่เหยี่ยจิ่นเอ๋อร์ทำหน้าเก้อ

ครอบครัวตายายรักพว