บทที่ 197 การสู่ขอ

"นี่เป็นของที่ฉันให้ลูกค้าหามาให้" เหยี่ยไช่ผิงยิ้มพลางพูด "มันสำปะหลังไม่กี่ต้นนี้ต่างจากต้นอื่น พวกเราปลูกไว้ตรงนี้ ดูแลให้ดีๆ"

"ไว้ใจพ่อได้!" พ่อเหยี่ยกำมือถูกันอย่างกระตือรือร้น

แต่ก่อนพ่อเหยี่ยเกลียดการทำนาและปลูกผักที่สุด แต่ตอนนี้มีเวลาว่าง กลับหลงรักการปลูกผักเสียแล้ว

บทที่ 198 ก็ไม่ใช่ว่าต้องเป็นเจ้าคนเดียว

พูดพลาง ตู๋ซื่อตาโต:

"เฮอะ ฉันเข้าใจแล้ว! ตอนเข้าประตูมา พวกเจ้าก็ไม่พูดคำว่าเมียน้อยสักคำ พอได้โหงวเฮ้งลูกสาวฉันก็จะรีบไป ถ้าพวกเราไม่ทันสังเกต พวกเจ้าก็จะหนีไปแล้ว ยังไง พวกเจ้าตั้งใจพูดคลุมเครือ พูดกำกวม หวังจะฉวยโอกาสตอนเราไม่ทันระวัง แล้วหลอกลูกสาวฉันใ

บทที่ 199 พลิกหัวกลับหาง

เหยี่ยไช่ผิงพูด: "เธอถูกความรักทำให้ตาบอด"

เหยี่ยหย่งกับหูซิ่วซิ่วสบตากัน

เหยี่ยหย่งพูด: "เรื่องความรัก... เมื่อรักถึงที่สุด ก็จะไม่ได้ยินเสียงจากภายนอกจริงๆ"

"จะไม่ฟังแค่ไหน ก็ควรรู้จักควบคุมตัวเอง! พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้ตอนนั้นก็ไม่ได้เป็นแบบนี้"

เหยี่ยต้าเฉวียนยิ่งฟังยิ