บทที่ 166

คำนวณไม่ได้ละเอียดเกินไป

เสิ่นจื้อเยี่ยนพูด: "ขอโทษนะคุณนางเหยี่ย ข้าไม่ต้องการความช่วยเหลือของเจ้า"

เหยี่ยไช่ผิงช้อนตามองตะกร้าปลาของเขา แม้แต่กุ้งตัวเล็กๆ ก็ยังไม่มี

อะไรกันไม่ต้องการ เธอว่าเขาต้องการมากเลยต่างหาก!

ตาเหยี่ยไช่ผิงเป็นประกาย เธอคิดวิธีออกแล้ว

คิดแล้ว เธอก็หมุนตัวจา

บทที่ 167

เรื่องศักดิ์ศรีของคนบ้าตกปลา

วันรุ่งขึ้น

เหยี่ยต้าเฉวียนเริ่มยุ่งกับการสร้างบ้าน

มีประสบการณ์จากคราวที่เหยี่ยไช่ผิงและเหยี่ยเอ้อร์เฉวียนสร้างบ้าน ทำให้ราบรื่นมาก

การซื้ออิฐซื้อกระเบื้องต่างๆ ทำตามลำดับที่เหยี่ยไช่ผิงทำคราวที่แล้วทุกอย่าง ไปหาและวางมัดจำทีละที่

ส่วนเรื่องราคา เอาราค

บทที่ 168

ข้าเป้นอาจรย์ที่เจ้าพูดถึง

ไม่ใช่แค่วันเดียว อีกสองสามสี่ห้าหกวันต่อมา เหยี่ยไช่ผิงกลับบ้านพร้อมปลาเต็มตะกร้าทุกวัน ส่วนเสิ่นจื้อเยี่ยนไม่ได้อะไรเลย

วันนี้อากาศดี เหยี่ยไช่ผิงตกปลาจนเกือบหลับ ตะกร้าก็เกือบเต็ม กำลังคิดว่าวันนี้จะเอาปลาไปให้ผู้ใหญ่บ้านเหยี่ย หรือว่าอาสองเหยี่ยดี

บ้านเ