บทที่ 184 ธุรกิจห้องน้ำของเอ้อร์เฉวียนเริ่มต้น

พอดีตอนนี้เที่ยงแล้ว คนในโรงงานทยอยเลิกงาน

เหยี่ยไช่ผิงมอบงานช่วงบ่ายให้เจ้าฝาน แล้วกลับบ้านพร้อมต้าเฉวียนและเอ้อร์เฉวียน

ตอนเที่ยง ครอบครัวเหยี่ยเอ้อร์เฉวียนกินข้าวที่บ้านเหยี่ยไช่ผิง

ที่โต๊ะอาหาร เว่ยซื่อร้องอย่างตกใจ "นี่... พ่อบ้าน จะสร้างห้องน้

บทที่ 185 ท่านหญิงกั๋วกงจากไป

เช้าวันรุ่งขึ้น เหยี่ยซานเฉวียนลาออกจากงานในโรงงาน ไปกับเหยี่ยเอ้อร์เฉวียนและเจ้าเถียหนิวเพื่อวัดขนาดที่ไป่เว่ยโหลว

เหยี่ยไช่ผิงพิจารณาว่าใครจะมาแทนตำแหน่งที่ว่าง

มองไปรอบๆ นึกถึงพี่น้องลูกพี่ลูกน้องสามคน มีแค่อู่เฉวียนที่ไม่มีงาน

ที่แต่ก่อนไม่รับอู่เฉวียนเข้ามา เพ

บทที่ 186 ความเจ็บปวดและความสุข

ขบวนม้าออกจากหมู่บ้านชิงเหอ เดินทางบนถนนใหญ่

ท่านหญิงกั๋วกงแหวกม่านมองออกไปข้างนอก "มองจากมุมนี้ ทิวทัศน์ที่นี่ก็ไม่เลวเลย โดยเฉพาะหมู่บ้านนี้ ดูน่าอยู่มาก"

แม่นมยูมองหมู่บ้านที่มีป้ายเขียนว่า "หมู่บ้านตระกูลหลี่" รู้สึกอึ้ง ก็แค่หมู่บ้านธรรมดาเท่านั้น มีอะไรพิเศษ