บทที่ 185 ท่านหญิงกั๋วกงจากไป

เช้าวันรุ่งขึ้น เหยี่ยซานเฉวียนลาออกจากงานในโรงงาน ไปกับเหยี่ยเอ้อร์เฉวียนและเจ้าเถียหนิวเพื่อวัดขนาดที่ไป่เว่ยโหลว

เหยี่ยไช่ผิงพิจารณาว่าใครจะมาแทนตำแหน่งที่ว่าง

มองไปรอบๆ นึกถึงพี่น้องลูกพี่ลูกน้องสามคน มีแค่อู่เฉวียนที่ไม่มีงาน

ที่แต่ก่อนไม่รับอู่เฉวียนเข้ามา เพ

บทที่ 186 ความเจ็บปวดและความสุข

ขบวนม้าออกจากหมู่บ้านชิงเหอ เดินทางบนถนนใหญ่

ท่านหญิงกั๋วกงแหวกม่านมองออกไปข้างนอก "มองจากมุมนี้ ทิวทัศน์ที่นี่ก็ไม่เลวเลย โดยเฉพาะหมู่บ้านนี้ ดูน่าอยู่มาก"

แม่นมยูมองหมู่บ้านที่มีป้ายเขียนว่า "หมู่บ้านตระกูลหลี่" รู้สึกอึ้ง ก็แค่หมู่บ้านธรรมดาเท่านั้น มีอะไรพิเศษ

บทที่ 187 ทำเงินก้อนใหญ่

ตอนบ่าย เหยี่ยเอ้อร์เฉวียนมาคืนรถวัวที่บ้านเหยี่ยไช่ผิง ได้ยินว่าเหยี่ยไช่ผิงและตู๋ซื่อให้เงินใช้จ่ายแก่เด็กๆ

กลับถึงบ้าน จึงให้เงิน 500 เหวินแก่เหยี่ยอินฮวาทันที

เหว่ยซื่อเห็นท่าจะบ่น เหยี่ยเอ้อร์เฉวียนจึงพูด "500 เหวินก็แค่รายได้ครึ่งวันของเรา ให้ไม่ได้หรือ?"

เหว่ยซื่