บทที่29

ตอนที่ร่างของ ซาถูกปกคลุมด้วยเสื้อคลุมที่เขาถอดออก ยัง คงมีความรู้สึกไม่เหมือนจริงอย่างน่าเหลือเชื่อ

บนหน้าของดนัยกฤตไม่ได้แสดงอาการโกรธ น้ำเสียงที่พูด กลับน่ากลัวเย็นชาอย่างที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน

“ไอ้หน้ากระ ใครให้ความกล้ากับแกมาแตะต้องผู้หญิงของ ฉัน”

นักเลงที่หน้ากระเต็มหน้าค

บทที่30

ธิชาเบิกตากว้าง ความรู้สึกสิ้นหวังที่ไร้ทางหนีนั้นปกคลุมตัว เธอ เธอเหมือนร่างกายสูญเสียเรี่ยวแรง และเหมือนสูญเสีย ความสามารถในการพูด อ้าปากแล้วอ้าปากอีก สุดท้ายก็ไม่ได้ พูดอะไรเลย

ดนัยกฤตเหมือนตัดสินใจไม่ยอมปล่อยเธอไปแล้ว

นิ้วมืออันว่องไวของเขาทำการเล้าโลมง่ายๆ ไม่เพียงไม่มี ความสงส

บทที่31

ธิชาไม่ใส่เสื้อผ้า จึงทำได้แค่ใช้มือสองข้างปกป้องหน้าอกไว้

ธาวินอยู่ข้างนอก ด้วยนิสัยของเขา ในเมื่อมั่นใจแล้วว่าเธอ อยู่ที่นี่ มีโอกาสพังประตูบุกเข้ามาได้ตลอดเวลา

นิสัยกำเริบเสืบสานยโสอย่างขีดสุดของเขาไม่มีทางไว้หน้า ดนัยกฤตแม้แต่น้อย

ถ้าหากธาวินเห็นภาพสถานการณ์ในห้องชุดนี้

เธ