ตอน 6
รักยืนหยัดชั่วนิจนิรันดร์
บทที่ 6
โชคดีกับการหย่า
เธอถูกนำตัวไปที่ห้องผ่าตัด
“ คุณสุรภา ถอดกางเกงทิ้งครับ แล้วกางขาออก พวกเรากำลังจะผ่าตัดให้คุณ“ คุณหมอใส่ผ้าปิดปากมองเธอยืนข้างๆเตียงมองเธอโดยไม่มีอารมณ์ใดๆ
สัญญาณเตือนนี้เหมือนกำลังจะเอาวิญญาณเธอไป
เธอลืมตาตูด้วยความลังเล รีบลงมาจากเตียง จากนั้นก็ค่อยๆถอยไปข้างหลัง
ตอน 7
บทที่ 7
ลักพาตัว
เดินออกจากโรงพยาบาล ไม่รู้ว่าท้องฟ้าเริ่มมีฝนตั้งแต่เมื่อไหร่
สุราภายืนไว้ในมุมหนึ่งของโรงพยาบาล มืออันเล็กอุ้มหน้าอกไว้ หน้าแสดงออกมาด้วยความอ่อนโยน และพูดด้วยเสียงเบาเบาขึ้น: “ ลูกของแม่ ต่อจากนี้ก็จะมีเพียงแค่เราสองแม่ลูกแล้วนะ”
เธอรอฝนหยุดอย่างนิ่งนิ่ง
ตาที่ร้องได้จ
ตอน 8
บทที่ 8
ยืมพันธุ์หลอกเป็นลูก
ไม่สามารถรู้จะได้จะจบลงเมื่อไหร่ ยิ่งทำให้เจ็บไปทั่วร่างกาย
สุรภาขอร้องให้คนพวกนั้นปล่อยเธอไปเป็นครั้งแล้วครั้งเล่า เธอสามารถให้เงินพวกเขาทุกอย่างที่พวกเขาอยากได้ แต่พวกเขากลับตลกกับความไร้เดียงสาของเธอ เสียงหัวเราะอันเย็นชานั้น ยิ่งทำให้จิตใจเธอพังไปอีก
วันต่อมา