ตอน 5
รักยืนหยัดชั่วนิจนิรันดร์
บทที่ 5 เธอไม่ใช่ลูกสารเลว
“เธอไม่ใช่ลูกสารเลว !”สุรภาโต้กลับด้วยความกลัว ไหล่ทั้งสองข้างมีอาการสั่นเล็กน้อย ตลอดเวลาที่รู้จักจูเนียร์เป็นหลายปี เธอรู้นิสัยเขามากพอ ถ้าเขาคิดว่าลูกคนนี้ไม่ใช่ของเขา เขาจะบังคับให้สุรภาเอาทิ้งแน่นอน
แต่ดูเหมือนเขาจะนิ่งเฉย
เขาจึงพูดด้วยเสียงที่อ่อนกว่าเดิมด้วย
ตอน 6
บทที่ 6 โชคดีกับการหย่า
เธอถูกนำตัวไปที่ห้องผ่าตัด
“ คุณสุรภา ถอดกางเกงทิ้งครับ แล้วกางขาออก พวกเรากำลังจะผ่าตัดให้คุณ“ คุณหมอใส่ผ้าปิดปากมองเธอยืนข้างๆเตียงมองเธอโดยไม่มีอารมณ์ใดๆ
สัญญาณเตือนนี้เหมือนกำลังจะเอาวิญญาณเธอไป
เธอลืมตาตูด้วยความลังเล รีบลงมาจากเตียง จากนั้นก็ค่อยๆถอยไปข้างหลัง:
ตอน 7
บทที่ 7 ลักพาตัว
เดินออกจากโรงพยาบาล ไม่รู้ว่าท้องฟ้าเริ่มมีฝนตั้งแต่เมื่อไหร่
สุราภายืนไว้ในมุมหนึ่งของโรงพยาบาล มืออันเล็กอุ้มหน้าอกไว้ หน้าแสดงออกมาด้วยความอ่อนโยน และพูดด้วยเสียงเบาเบาขึ้น: “ ลูกของแม่ ต่อจากนี้ก็จะมีเพียงแค่เราสองแม่ลูกแล้วนะ”
เธอรอฝนหยุดอย่างนิ่งนิ่ง
ตาที่ร้องได้จนม