บทที่ 4 ท้อง

ฝนเริ่มหยุด ฟ้าเริ่มสว่าง

คืนหนึ่งผ่านไป หน้าของสุราภาชาไปหมด สายตามีแต่ความนิ่งเฉยชา

เธอเช็ดน้ำตา เหมือนแบบว่า ไม่ว่าตัวเองจะทำอะไรมันก็ไม่มีประโยชน์อีกแล้ว เขาแน่ชัดแล้วเธอนอกใจเขาหักหลังเขา

นอกจากว่าเธอจะใช้หลักฐานอย่างอื่น

ทันใดนั้น มือถือที่อยู่ข้างๆเธอก็ดังข

บทที่ 5 เธอไม่ใช่ลูกสารเลว

“เธอไม่ใช่ลูกสารเลว !”สุรภาโต้กลับด้วยความกลัว ไหล่ทั้งสองข้างมีอาการสั่นเล็กน้อย ตลอดเวลาที่รู้จักจูเนียร์เป็นหลายปี เธอรู้นิสัยเขามากพอ ถ้าเขาคิดว่าลูกคนนี้ไม่ใช่ของเขา เขาจะบังคับให้สุรภาเอาทิ้งแน่นอน

แต่ดูเหมือนเขาจะนิ่งเฉย

เขาจึงพูดด้วยเสียงที่อ่อนกว่าเดิมด้วย

บทที่ 6 โชคดีกับการหย่า

เธอถูกนำตัวไปที่ห้องผ่าตัด

“ คุณสุรภา ถอดกางเกงทิ้งครับ แล้วกางขาออก พวกเรากำลังจะผ่าตัดให้คุณ“ คุณหมอใส่ผ้าปิดปากมองเธอยืนข้างๆเตียงมองเธอโดยไม่มีอารมณ์ใดๆ

สัญญาณเตือนนี้เหมือนกำลังจะเอาวิญญาณเธอไป

เธอลืมตาตูด้วยความลังเล รีบลงมาจากเตียง จากนั้นก็ค่อยๆถอยไปข้างหลัง: