บทที่ 20 ชนกัน

ผ้าม่านถูกเปิดในเวลานั้นพอดี

จูเนียร์ใช้สายตาโมโหจ้องไปที่เขา ส่วนผู้หญิงที่ถูกเขากอดไว้อย่างแน่นในอ้อมกอด มือเขาวางลงบนหลังศรีษะของผู้หญิงคนนั้น ดันหัวเขาให้ชิดกับหน้าออกเขาแน่นๆ

เขาสงสัยผู้หญิงคนนี้อยากรู้ว่าเป็นใคร แต่เขาก็มองไม่ชัดอยู่ดี......：“คุณ......คุณจูเนียร์? ”ไม่เห็

บทที่ 21 เรื่องราวที่ผ่าน

ฟ้าเริ่มมืดขึ้น

จูเนียร์ออกจากงานแล้วแต่ไม่ได้กลับบ้านเลย

เขานั่งไว้บนรถอย่างนิ่งๆ รอเลขาจะส่งข้อมูลที่สืบค้นได้ส่งเข้าอีเมลเขา รอไปจนเขาหลับบนรถ ทันใดนั้น เขาเหมือนได้กลับไปหลายปีก่อนๆ

สุรภาอายุประมาณสิบเจ็ดสิบเป็ดปรากฏขึ้นในฝันของเขา

เธอยืนไว้ใต้ต้นไม้ที่มีดอกสากุ

บทที่ 22 คุณสามารถสัมผัสถึงความท้อแบบนั้นไหม

“คุณก็ได้สืบค้นหมออเมริกาส่วนตัวของผมแล้ว ก็คงจะรู้ว่าหลังจากเธอประสบเหตุนั้นแล้วได้พักฝืนที่โรงพยาบาลกี่เดือน ตอนเธอตื่นขึ้นมา สติเธอก็ย่ำแย่ กลายเป็นโรคซึมเศร้า ตอนแรกๆก็มักจะคิดสั้นบ่อยๆ เอาแต่จมอยู่กับความเพ้อของตัวเอง เธอยังคงรู้สึกลูกตัวเองยังไม่ต