บทที่ 19 แอบ

เจมส์อธิบายกฎกิจกรรมอาสาในคืนนี้อย่างละเอียด

สุรภายิ้มพร้อมปรบมือให้เขา สายตาที่หวานคู่นั้นแสดงออกมาถึงความเชื่อถือและกำลังใจ เจมส์ในบนเวทีก็ไม่ลืมที่จะตอบกลับเธอ หลังพูดไม่กี่ประโยคก็จะมองไปสบตากับเธอ

มีพนักงานงานจุจุเดินไปข้างๆสุรภา ก้มหน้าลงไปพูดอะไรให้ข้างหู

สีหน้าสุรภาเปลี่

บทที่ 20 ชนกัน

ผ้าม่านถูกเปิดในเวลานั้นพอดี

จูเนียร์ใช้สายตาโมโหจ้องไปที่เขา ส่วนผู้หญิงที่ถูกเขากอดไว้อย่างแน่นในอ้อมกอด มือเขาวางลงบนหลังศรีษะของผู้หญิงคนนั้น ดันหัวเขาให้ชิดกับหน้าออกเขาแน่นๆ

เขาสงสัยผู้หญิงคนนี้อยากรู้ว่าเป็นใคร แต่เขาก็มองไม่ชัดอยู่ดี......：“คุณ......คุณจูเนียร์? ”ไม่เห็

บทที่ 21 เรื่องราวที่ผ่าน

ฟ้าเริ่มมืดขึ้น

จูเนียร์ออกจากงานแล้วแต่ไม่ได้กลับบ้านเลย

เขานั่งไว้บนรถอย่างนิ่งๆ รอเลขาจะส่งข้อมูลที่สืบค้นได้ส่งเข้าอีเมลเขา รอไปจนเขาหลับบนรถ ทันใดนั้น เขาเหมือนได้กลับไปหลายปีก่อนๆ

สุรภาอายุประมาณสิบเจ็ดสิบเป็ดปรากฏขึ้นในฝันของเขา

เธอยืนไว้ใต้ต้นไม้ที่มีดอกสากุ