บทที่90

90: เพื่อนเก่า

“ ซูซานนา!” เสียงเรียกจากอีกฟากหนึ่งของถนน

คนกลุ่มนั้นหยุดตามรางและทุกคนก็หันไปมองหาต้นตอของเสียงนั้น ชายหนุ่มในวัยยี่สิบถือดาบยาวที่สะโพกของเขารีบเดินข้ามถนน เห็นได้ชัดจากตราของเขาว่าเขาเป็นจอมดาบขั้นต้น “ ซูซานนา โอ้พระเจ้า มันเป็นเจ้าจริงๆ!” เขากล่าวพลางถูมือเข้าหากันอย่างต

บทที่91

91: ความโกลาหล

“ หยุด หยุด! เราเป็นเพื่อนกัน. มาคุยกันเถอะ.” วอนเมอร์ก สังเกตเห็นบางอย่างผิดพลาดและพยายามไกล่เกลี่ยข้อพิพาท

“ ข้างในคืออะไร” ฮาแกนกังวลมากจนใบหน้าของเขากลายเป็นสีแดง

“ มันไม่เกี่ยวอะไรกับเจ้า” อันเฟย์กล่าวอย่างเรียบเฉย

“ แต่…” ฮาแกนพยายามเถียง

“ เอาล่ะได้เลย” วอนเมอร์ก ปิดปาก

บทที่92

92: แผนการ

บาร์แห่งนี้คึกคักไปด้วยผู้คนและทุกคนก็ส่งเสียงกรีดร้องซึ่งกันและกัน การสนทนากับเพื่อนในสภาพแวดล้อมแบบนี้แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยและในการที่จะทำเช่นนั้นใคร ๆ ก็ต้องตะโกนใส่คนอื่น ๆ อันเฟย์ ไม่ชอบสถานที่แบบนั้น พวกเขานั่งเงียบ ๆ และดูเหมือนจะไม่อยู่ในบาร์ที่พลุกพล่าน

“ เจ้าแน่ใจหรือว่า