บทที่67

67: ดอกไม้ป่า

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า ด้วยความประหลาดใจของ ซูซานนา อันเฟย์ สงบนิ่งมากในขณะที่เขาจ้องมองไปที่ดวงตาของคริสเตียนบนท้องฟ้า นางเป็นคนที่เริ่มร้อนรน

การรอไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับ อันเฟย์ เขามักจะต้องใช้เวลานานในการติดตามเป้าหมายเพื่อที่จะรู้กิจวัตรและนิสัยของตนเอง บางครั้งเขาใช้เวลา

บทที่68

68: การทำงานร่วมกันครั้งแรก

“ ขอโทษ” ซูซานนากล่าวเบา ๆ พร้อมก้มหน้าลง

“ ลืมมันซะ” อันเฟย์ส่ายหัว เขาตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่าเขาไม่ได้ทำตัวปกติ เป็นเรื่องยากสำหรับใครบางคนโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับเด็กผู้หญิงที่จะก้มหน้าลงและขอโทษ เขาเคยเห็นเด็กผู้หญิงจำนวนมากที่ดื้อรั้นและเพราะความหยิ่งผยองของ

บทที่69

69: ความประมาทร้ายแรง

ดูเหมือนว่าพวกเขามองข้ามบางสิ่งไป ริสกะ เกาหัว“ แต่มันคืออะไร?” น่าเสียดายที่เขาจำไม่ได้ “ เอาล่ะไม่ต้องเสียเวลาอีกแล้ว ข้าต้องเริ่มนั่งสมาธิ ในตอนนี้ไม่มีอะไรเร่งด่วนไปกว่าการเติมพลังเวทย์ของข้า”

ริสกะ นั่งลงบนพื้นและเอนกายพิงตอไม้ ในอดีตเขาไม่ยอมนั่งสมาธินอกเสียจากว่า