บทที่49

49: เมืองลาแกน

คริสเตียนก้มหัวลงและกล่าวเบา ๆ ว่า“ ขอโทษนะอันเฟย์ มันเป็นความผิดของข้าทั้งหมด ข้าไม่ได้ปกป้องเจ้าให้ดี”

“ ไม่ อันเฟย์มันเป็นความผิดของข้าเอง ชาร์ลเลสเป็นสมาชิกในกลุ่มของข้า แต่ข้าไม่สามารถปกป้องเขาได้ ข้าไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นหัวหน้ากลุ่ม” บลาวี แย้ง

อันเฟย์สูดลมหายใจและนิ

บทที่50

50: พร้อมที่จะออกเดินทาง

เมื่อเห็นเจ้านายของพวกเขาถูกโจมตี ผู้คุ้มกันก็พุ่งเข้าหานียะและล้อมรอบนางด้วยท่าทางดุร้าย คริสเตียนและพรรคพวกของเขาก้าวเข้าสู่สนามรบให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ยืนอยู่ข้างหลังนิยาและมองไปที่ศัตรูของพวกเขาอย่างเย็นชา พวกเขายังไม่ได้เริ่มการต่อสู้ แต่พวกเขากำลังส่งพลังเ

บทที่51

51: ความจริงที่มืดมน

แสงจันทร์ที่สาดส่องกระทบถนนหินกรวดที่รกร้างว่างเปล่า สายลมโหยหวนพัดพาทุกสิ่งที่มองเห็นไป มันเป็นเวลาเที่ยงคืนไปแล้วและยกเว้นร้านค้าพิเศษสองสามแห่งและท่าเรือเมือง ลาแกน ก็มืดสนิทและเงียบ

แม้ว่าที่นี่จะเป็นเมืองที่ขึ้นชื่อเรื่องพ่อค้าและธุรกิจ แต่ยุคนี้ยังไม่มีคลับ พื้นที่