บทที่47

47: การทำงานร่วมกัน

“ อันเฟย์ออกไปเมื่อไหร่? ทำไมเจ้าไม่บอกข้า?” คริสเตียนตะโกนใส่ซูบิน

“ เขา…เขา…” ซูบินค่อยๆล้มลงบนโต๊ะกรนเล็กน้อย สิ่งที่เจสซี่นำออกมาคือไวน์แดงวิญญาณซึ่งมีรสชาติหวานในตอนแรก แต่มีหมัดในตอนท้าย ตอนนี้ซูบินเมาแล้ว

“ เจ้า…เฮ้อ!” คริสเตียนถอนหายใจ หลังจากได้ยินว่าอันเฟย์จากไป

บทที่48

48: สหาย

เจสซี่เดินขึ้นมาด้วยรอยยิ้มที่ฝังใจ “ ซานเต้ รสชาติของวิญญาณแดงเป็นอย่างไร”

ซานเต้เอียงศีรษะและมองไปที่เจสซี่ เขานิ่งเงียบจากนั้นค่อยๆเอนตัวพิงข้างเรือยกขวดขึ้นในมือแล้วจิบอีกครั้ง

“ ผู้ชายคนนี้ดื่มได้” เจสซี่คิดกับตัวเอง เขาเดินไปทาง ซานเต้ และนั่งลงข้างๆเขาและพิงด้านข้างของเรือด้ว

บทที่49

49: เมืองลาแกน

คริสเตียนก้มหัวลงและกล่าวเบา ๆ ว่า“ ขอโทษนะอันเฟย์ มันเป็นความผิดของข้าทั้งหมด ข้าไม่ได้ปกป้องเจ้าให้ดี”

“ ไม่ อันเฟย์มันเป็นความผิดของข้าเอง ชาร์ลเลสเป็นสมาชิกในกลุ่มของข้า แต่ข้าไม่สามารถปกป้องเขาได้ ข้าไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นหัวหน้ากลุ่ม” บลาวี แย้ง

อันเฟย์สูดลมหายใจและนิ