บทที่42

42: ความโชคร้ายครั้งหนึ่ง

“ ชอว์น เจ้าเห็นอะไร” ชายชราคนหนึ่งยืนอยู่อย่างเงียบ ๆ ภายใต้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว มันยากที่จะบอกอายุของเขา ผมสีขาวยาวของเขาปลิวไปในอากาศและใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยริ้วรอยลึกดูเหมือนพวกเขาถูกแกะสลักด้วยมีด เปลือกตาของเขาหย่อนคล้อยราวกับว่าไม่สามารถรับน้ำหนักได้แล

บทที่43

43: โคลน

ตอนเที่ยงพวกเขาเห็นร่างของเมืองไบดาช อยู่ข้างหน้าพวกเขา อันเฟย์ กระตุ้นให้ ซูบิน เลี้ยวรถม้าเข้าไปในป่าข้างทางและรถม้าอีกสองคันตามมา

มีรถม้าสี่คันเมื่อพวกเขาหนีออกจากเมืองศักดิ์สิทธิ์ แต่เหลือเพียงสามคัน ซานเต้ เป็นคนเดียวในกลุ่มของเขาที่รู้วิธีขับรถ เนื่องจากไม่มีใครสามารถรับช่วงต่

บทที่44

44: ด่านแรก

บลาวี รับยาจาก อันเฟย์ อันเฟย์ ดูจริงใจมาก แต่ บลาวี ก็ยังไม่แน่ใจว่าเขาควรจะรับมันหรือไม่ นี่เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ ไม่มีใครต้องการกินสารที่ไม่รู้จัก มันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับความไว้วางใจ

จู่ๆซูบินก็จับมือของบลาวีแล้วยัดยาเข้าไปในปากของบลาวีอย่างแรง

บลาวี เงยหน้าขึ้นมองซูบินด้วย