บทที่40

40: ความช่วยเหลือที่ไม่คาดคิด

อันเฟย์ รู้สึกสะเทือนใจ แต่เขาไม่ใช่คนประเภทที่แสดงความรู้สึกง่ายๆเขาจึงเปลี่ยนหัวข้อ “ เราจะไปที่ไหนต่อดี? ตัดสินใจเป็นกลุ่มกันเถอะ”

“ เราควรพบอาจารย์” คริสเตียนกล่าว

“ เราไปที่ไหนก็ได้ยกเว้นอาจารย์” อันเฟย์ส่ายหัว

“ทำไม?” คริสเตียนรู้สึกสับสนมาก

“ พวกเขาจะคิดว

บทที่41

41: นักเวทย์ทรงอำนาจ

อันเฟย์ ควรจะมีความสุขหลังจากได้รับการช่วยเหลือในช่วงเวลาที่อันตราย แต่คนที่ทำสิ่งที่ดีให้กับ อันเฟย์ กลับไม่เปิดเผยตัว เขาหายตัวไปในความมืดโดยไม่ต้องการชื่อเสียงหรือความมั่งคั่ง มันเป็นการแสดงความเคารพ อย่างไรก็ตาม อันเฟย์ ไม่รู้สึกมีความสุขเลย

เมื่อเห็น ซีด้า กลั่นแกล้

บทที่42

42: ความโชคร้ายครั้งหนึ่ง

“ ชอว์น เจ้าเห็นอะไร” ชายชราคนหนึ่งยืนอยู่อย่างเงียบ ๆ ภายใต้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว มันยากที่จะบอกอายุของเขา ผมสีขาวยาวของเขาปลิวไปในอากาศและใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยริ้วรอยลึกดูเหมือนพวกเขาถูกแกะสลักด้วยมีด เปลือกตาของเขาหย่อนคล้อยราวกับว่าไม่สามารถรับน้ำหนักได้แล